Vergeef me!

 

Vergeef me!

Vergeef me dat ik je heb laten schrikken met de vorige titel van mijn nieuwsbrief. Ik was zelf ook een beetje in de bonen. Ik denk dat de titel, “Ik stop ermee!” een boodschap naar mijzelf toe was, dat ik moest stoppen en rust mocht nemen! Als ik eenmaal een idee in mijn hoofd heb dat het vandaag gedaan moet worden, dan ga ik toch mijn best doen om het ook voor elkaar te krijgen. Niet altijd handig.

Balans

Het is soms ook best lastig om die balans te vinden tussen de “verplichtingen” en “workshops/schilderen/genieten”. Ik weet dat het bij elkaar hoort en dat het gedaan moet worden, maar ik merkte de laatste tijd dat ik zo graag meer tijd wilde besteden aan experimenteren en zelf schilderen. Daar word ik tenslotte heel erg blij van.

Ik ben erg blij dat ik mensen om me heen heb die meehelpen met een aantal taken zodat ik ook aan  mijn verplichtingen kan voldoen en daardoor meer tijd over heb om mijn hart te blijven volgen.

Een vraag

Als tijd, geld en misschien ook energie geen rol speelt, wat zou jij nu dan het liefst willen doen? Wat zou jou nu zo gelukkig maken? Volg jij je hart?

Ik ben benieuwd wat het is voor jou. Voor mij is het echt schilderen. Iets creëren wat er nooit eerder was. Mensen helpen door workshops te verzorgen of door de boodschappen in mijn schilderijen.

Ik zou het leuk vinden om je reactie hieronder te lezen, als je dat wilt delen.

Liefs Sylvia

ps. Wil je meer weten over intuïtief schilderen neem dan contact met mij op.

Geen categorie, Permalink

8 Responses to Vergeef me!

  1. Joke bosma says:

    Hoi Sylvia.
    Inderdaad heb ik je verhaal twee keer moeten lezen voordat ik begreep dat je niet wil stoppen met de workshops maar met te hoge eisen stellen aan jezelf.
    In het zwembad kom ik regelmatig Roberta tegen en die was ook wat geschrokken van jouw mail. Ook zij was tot d conclusie gekomen dat je met “ik stop ermee” nietbedoelde wat het op het eerste gezicht leek.
    Wat ik echt zou willen en wat ik kan doen zijn verschillende dingen. Ik zou graag weer willen werken als verloskundige, dat maakte mij meestal heel gelukkig. Maar goed dat zit er niet meer in.
    Nu ben ik blij als ik er kan zijn voor vrienden die in de knoop zitten, ziek of moe zijn of gewoon voor de gezelligheid. Ik merk steeds meer hoe belangrijk mensen om je heen zijn waar je naar kunt luisteren maar die ook bereid zijn om jouw verhalen aan te horen.
    Zo gaan we door en ik ben blij dat ik nog gezond ben en mijn eigen beslissingen kan nemen.
    Nu maar hopen dat het de goede zijn
    Li eve Sylvia blijf gezond. Ik hoop dat je veel en met plezier kunt schilderen zonder dat je het idee hebt dat je anderen tekort doet.
    Liefs Joke

    • Lieve Joke, bedankt voor het delen van je verhaal. Je passie was echt in je werk. Ik kan mij voorstellen dat je dat mist.
      Wel erg fijn dat je zo waardevol bent voor de mensen om je heen. Inderdaad jij kunt goed luisteren.
      Dat we allemaal gezond en fit ouder mogen worden en kunnen genieten van het leven.
      Tot gauw, liefs Sylvia

  2. Trix Volkers says:

    Het liefst zou ik mijn kleindochters elke dag willen zien en knuffelen.
    Helaas gaat dat niet, maar ik ben al heel blij dat we regelmatig mogen oppassen.
    Ik wil daar dan ook veel tijd insteken.

    Groeten,
    Trix

  3. Estherel Bleyenga says:

    Ik zou mijn rugzak inpakken,iedereen die mij lief is een knuffel geven en voor onbepaalde tijd gaan reizen. De natuur in. Genieten van mijn eigen hartslag, ademteugen en kracht. De kleuren zien, geuren ruiken en de natuurkracht kunnen voelen in alles. Geen agenda,geen telefoon,geen verplichtingen.
    Dat zou ik willen doen!

  4. Ingrid Otto says:

    Lieve Sylvia,

    Ik heb alle commotie gemist. Ik was lekker aan het genieten van een vakantie en op facebook heb je kunnen zien, waar ik heb gezeten. Ik denk dat ik nog nooit zo een mooie reis gemaakt. En daar bedoel ik mee dat het gevoel zo goed was. We hebben de reis samen met mooie mensen gemaakt. Ik heb veel mooie dingen gezien en ook over veel dingen nagedacht.
    Internet wilde niet zo, althans de mail kreeg ik niet geopend. Hoe fijn is dat? Rust!
    En ik heb veel aan schilderen gedacht. Ik heb in Zuid-Afrika zoveel kleur gezien, in de natuur, bij de mensen, in de straten. Ik zou ze zo op het doek willen zetten.

    Het is jammer dat je hier in Nederland weer meteen zo aan de gang moet.
    De hele wereld lijkt weer aan me te trekken. Ook je eigen familie…fijn dat je nodig bent, maar ook weer zoveel verantwoording.
    Daarom is het zo fijn om te schilderen. Zelf bezig zijn, vanuit je gevoel en niet vanuit verplichting of vanuit verantwoordelijkheid. Iedere dag op reis gaan, dat kan niet. Zou ik het willen? Ik zou mijn familie en vrienden niet willen missen. Dus af en toe weg en dan intens genieten van alles om je heen.
    En dan verder op het doek je eigen reis maken, of op een ander manier creatief bezig zijn. Heerlijk toch?

    • Prachtig verwoord Ingrid. Ik herken je gevoel en al woon ik hier al 40 jaar, je kunt Afrika niet uit mij halen!!
      Misschien is dat waarom ik graag sprekende kleuren gebruik omdat ik dat altijd om me heen hebt gezien, al heb je dat
      hier ook in Nederland maar hier soms wat meer van de troosteloze dagen.

      Ik ben zo blij dat jij het gevoel ook zo deelt hoe je het allemaal op doek kan overbrengen en dan als ware op reis ga
      in je doek. Wat is dat toch heerlijk om die vrijheid te hebben.

      Bedankt voor het delen. Jij gaat nog heel veel reizen maken, letterlijk en figuurlijk. Je bent een rijk mens met al die
      ervaringen.

      Tot gauw, liefs
      Sylvia

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *